Zapomniana sztuka dialogu

Minęło już kilka dni od wizyty Pana Prezydenta Lecha Wałęsy w naszym mieście mnie nurtuje jednak sprawa dialogu, a właściwie jego braku.

Gdy tylko Pan Prezydent wysiadł z samochodu od razu grupa aktywistów z ONRu zaczęła skandować hasła typu: Raz sierpem, raz młotem...Bolek, Bolek. Byli przygotowani, mieli nawet transparent z hasłem: Czcimy bohaterów nie frajerów. Były tam osoby w wieku tzw. Dojrzałym, ale większość z nich była to młodzież, która jak powiedziała pani Agnieszka Korajczyk-Szyperska dopiero co wyrosła z pampersów.

W roku 1981, kiedy wprowadzano stan wojenny ja miałem jakieś 8 - 9 lat i wtedy nie rozumiałem co się dzieje. Teraz mogę sobie poczytać, o tym co wtedy się działo, mieć swoje przemyślenia, swoje uwagi, ale nie mam prawa kogokolwiek obrażać. Nie mam takiego prawa. Ani ja, ani tym bardziej dużo młodsi ode mnie, a tacy właśnie przeważali pod Zamkiem.

Na jednym z portali społecznościowych pod komentarzem w tej sprawie otrzymałem wiadomość, że my ludzie urodzeni po roku 89 też mamy prawo do swojego zdania, że jest wolność słowa. Oczywiście, że jest wolność wypowiadania się, ale można to robić z szacunkiem do innych. Po co od razu obrażać. Na jeden z moich komentarzy dostałem nawet propozycję spotkania się i... powiem Ci tak odbij ode mnie, a jak masz mi coś do powiedzenia to napisz na priv umówimy się i powiesz mi to w twarz ok? Zapraszam do tańca cwaniaczku. Z tańcem mam niewiele wspólnego, więc raczej zrezygnuję z zaproszenia.

Tak sobie myślę, że gdyby uczestnicy tej manifestacji pod Zamkiem poprosili o rozmowę to Pan Prezydent chętnie spotkał by się również z nimi. Niestety coraz częściej w telewizji, w codziennych gazetach możemy przeczytać o manifestacjach, o protestach. Wciąż słychać okrzyki, wyzwiska. Nie umiemy ze sobą rozmawiać. Odnosi się to niestety także do życia codziennego. Dlaczego? Ponieważ ludzie rozmawiają ze sobą, ale nie słuchają swoich potrzeb. Ludzie mówią: „szczera rozmowa potrafi zdziałać cuda” Nie mam zielonego pojęcia co z nami się dzieje, co się dzieje z dzisiejszą młodzieżą. Czyja to wina?

„Nie słuchamy z zamiarem zrozumienia, tylko z zamiarem odpowiedzi” Są to słowa Stephena Coveya i chyba one są obrazem tego incydentu na Zamku. Może i Lech Wałęsa spotkał by się z uczestnikami manifestacji ale czy oni chcieli by go słuchać.

Uczmy się słuchać, uczmy się rozmawiać bo te lekcje, na dodatek darmowe, można pobierać co dzień. Ta niebywała umiejętność wszędzie się sprawdzi. To rodzaj wysublimowanej, wyszukanej sztuki – sztuki słuchania. Staje się ona współcześnie rodzajem cnoty, atutem i mocną stroną.

Piotr Szymkiewicz