Jak zmotywować się do podjęcia terapii uzależnień?

W jaki sposób zmotywować się do podjęcia leczenia?

Osoby uzależnione często zaprzeczają, że mają problem, zapewniając, że w pełni kontrolują swój nałóg. W rzeczywistości jest jednak inaczej. Mechanizm uzależnienia postępuje, a nałogowiec coraz bardziej się w nim zatraca. Pierwszym i najważniejszym krokiem jest uświadomienie sobie problemu i przyznanie się do utraty kontroli nad własnym życiem. To przełomowy moment, w którym do osoby uzależnionej dociera, że problem jest poważny, ponadto ma on swoje konsekwencje. Chęć zaprzestania przyjmowania używki i podjęcie decyzji o leczeniu jest bardzo ważne i musi być poparte odpowiednią motywacją oraz wsparciem najbliższych. Motywację można podzielić na wewnętrzną i zewnętrzną. 

Motywacja do podjęcia terapii - ważny proces

Wewnętrzna motywacja odnosi się do osoby uzależnionej i jej uczuć oraz nastawienia. Ważny jest rachunek sumienia, czyli realne spojrzenie na życie codzienne oraz szkody, jakie wyrządził w nim nałóg. Mowa tutaj nie tylko o samym nałogowcu, ale również jego otoczeniu. Kluczowe jest uświadomienie sobie, jak poważne konsekwencje spowodowały używki oraz jakie jeszcze mogą spowodować. Zmiana sposobu myślenia o swoim nałogu oraz chęć zerwania z nim jest niezwykle ważnym etapem wyjścia z uzależnienia. Motywowanie samego siebie jest bardzo pożądane w trakcie psychoterapii, ponieważ znacząco wpływa na cały proces leczenia. 

Motywacja zewnętrzna najczęściej odnosi się do sytuacji życiowych osoby uzależnionej. Nałogowiec decyduje się na podjęcie leczenia, w celu uniknięcia danych konsekwencji, np. rozwodu czy utraty pracy. Może to być także rodzaj nagrody, np. odzyskanie prawa jazdy. Taka motywacja również jest ważna, jednak musi być poparta wewnętrzną potrzebą zmiany dotychczasowego życia.

Motywacja to proces, który ulega zmianie. Z czasem pod wpływem pewnych czynników, sytuacji czy upływu czasu może słabnąć. Tutaj mogą pojawić się chwile zwątpienia, czy rezygnacji. Właśnie dlatego psychoterapia rozpoczyna się od omówienia czynników motywacyjnych, które skłoniły osobę uzależnioną do podjęcia leczenia. Terapeuta bada, jak silna jest chęć wyjścia z nałogu i wytrwania w tym postanowieniu. W sytuacji, kiedy motywacja wydaje się niewystarczająca, specjalista koncentruje się na jej wzmocnieniu lub zmianie. Takie działanie ma za zadanie przekonanie nałogowca, że wybrał dobrą drogę i warto nią podążać. Dobrze jest także stale wzmacniać motywację, bo to właśnie ona ma duży wpływ na przebieg leczenia i staje się inspiracją do zmian. 

Dlaczego nie warto oddać kontroli nad życiem uzależnieniu?

Niezależnie czy mamy do czynienia z uzależnieniem chemicznym czy behawioralnym, mechanizm postępuje tak samo. Z czasem nałogowiec zatraca się w swoim postępowaniu, podporządkowując życie pod konkretną używkę lub czynność, tracąc przy tym swoje hobby i zainteresowania. Dodatkowo znacznemu pogorszeniu ulegają kontakty rodzinne oraz zaplecze zawodowe. Dochodzą także problemy zdrowotne. Uzależnienie to niezwykle silna chęć spożycia określonej substancji lub wykonania danej czynności. Przezwyciężenie tej potrzeby wiąże się z dużym wysiłkiem, a całkowite wyjście z nałogu wymaga sporo determinacji, silnej woli i motywacji. Warto zatem, aby osoba uzależniona zastanowiła się nad tym, dlaczego tak naprawdę chce podjąć leczenie oraz jakie korzyści będą z tym związane - zarówno te początkowe, jak i długofalowe. Warto także zaplanować swoje dalsze życie, powrócić do hobby, poprawić relacje z rodziną czy skupić się na nowych, i przede wszystkim zdrowych, celach. Należy jednak pamiętać, że osoba uzależniona podejmując leczenie, walczy przede wszystkim o samego siebie i swoją przyszłość. 

Wyjście z nałogu musi być poparte odpowiednią motywacją. Na każdym etapie leczenia w prywatnym ośrodku leczenia uzależnień silna chęć wyjścia z nałogu może okazać się kluczowa. Warto pamiętać, aby nie zniechęcać się niepowodzeniami, a każde potknięcie przekuć w motywację do dalszego działania.